 |  | |
| | | | | | |
De steenfabriek
De steenfabriek | | | |
Het doorlaatwerk
Het doorlaatwerk | |
LUISTEREN NAAR HET LANDSCHAP - Mirjam Koedoot
“Als ik hier langs fiets op een mooie zomerdag op weg naar huis, bel ik mijn vriend wel eens of hij zin heeft om te komen zwemmen. Dit is bijna ons privé-strandje; een doodenkele keer zie ik wel eens andere mensen. Je voelt je hier heel dicht bij de rivier. Het is ook een beetje rommelig, zoals het grootste deel van het gebied aan deze kant, richting Heteren. Hier heb je meer het idee van ruige natuur en lijkt de afstand tot de stad nog groter dan die in feite is. Ik voel me hier beter op mijn gemak dan in het deel dichter bij de stad. Mensen groeten elkaar hier ook nog, ze hebben het idee dat ze op avontuur zijn en dat schept een band.”
“Het contrast met de parkachtige natuur van Arnhem-Noord vind ik het meest opvallend. Daar heb ik jaren gewoond; die parken zijn vooral ingericht op recreatie. Dat is ook prachtig, maar hier moet je zelf iets ondernemen om de schoonheid van het landschap te kunnen genieten; het daagt je veel meer uit. Je ziet allerlei dingen, maar je weet niet precies waar ze voor dienen en ook niet of je er bij kunt komen, zoals die betonnen brug, of de bunkers met die geschutskoepels en het vogelkijkhuisje. Het straalt de sfeer uit van de jaren vijftig. Overal zijn poeltjes en staan oude vruchtbomen, je komt veel dieren tegen, sommige telkens op dezelfde plek. Door al dat soort dingen heeft het landschap hier iets mysterieus.”
“Ik probeer naar het landschap te kijken zonder er bij voorbaat een etiket op te plakken in de zin van mooi of lelijk, goed of niet goed. Dat is een methode die ik in mijn werk als projectleider bij Landschapsbeheer wel toepas, bij bewoners die te maken krijgen met veranderingen in het landschap rond hun dorp. Het idee is dat je op die manier het karakter van een landschap beter kunt vatten, de identiteit ervan kunt aangeven. Zoals dat het op sommige plekken veel waait en dat je die wind terug hoort in een bomenlaan. Mensen vinden het heel leuk om op die manier naar hun omgeving te kijken, dat zijn ze vaak niet gewend. Hier fiets ik altijd langs een populier, en ik ben erg gesteld geraakt op het geluid van de wind in de bladeren.”
“Van de plannen van Phanos weet ik alleen dat ze de brug willen ‘pimpen’ en aan de andere kant van de brug willen gaan bouwen. Maar dat stuk ken ik niet zo goed, dat ligt buiten mijn route. Ik vind het belangrijk dat die contrasten in stand blijven. Naast een goed toegankelijke zwemplas ook die halfverborgen en rommelige strandjes. Dit deel moet wel zijn ruigheid en weerbarstigheid behouden.”
Mirjam Koedoot
Mirjam Koedoot woont sinds 2007 in Elderveld en fietst bijna dagelijks tussen haar woning en het station door Meinerswijk. Ze is 32 jaar en verwacht in november haar eerste kind. |
 |
| Bij laag water verschijnt tussen de kribben het strandje, één van de vele geschenken van de rivier aan de stad. |
|
LUISTEREN NAAR HET LANDSCHAP - Mirjam Koedoot
“Als ik hier langs fiets op een mooie zomerdag op weg naar huis, bel ik mijn vriend wel eens of hij zin heeft om te komen zwemmen. Dit is bijna ons privé-strandje; een doodenkele keer zie ik wel eens andere mensen. Je voelt je hier heel dicht bij de rivier. Het is ook een beetje rommelig, zoals het grootste deel van het gebied aan deze kant, richting Heteren. Hier heb je meer het idee van ruige natuur en lijkt de afstand tot de stad nog groter dan die in feite is. Ik voel me hier beter op mijn gemak dan in het deel dichter bij de stad. Mensen groeten elkaar hier ook nog, ze hebben het idee dat ze op avontuur zijn en dat schept een band.”
“Het contrast met de parkachtige natuur van Arnhem-Noord vind ik het meest opvallend. Daar heb ik jaren gewoond; die parken zijn vooral ingericht op recreatie. Dat is ook prachtig, maar hier moet je zelf iets ondernemen om de schoonheid van het landschap te kunnen genieten; het daagt je veel meer uit. Je ziet allerlei dingen, maar je weet niet precies waar ze voor dienen en ook niet of je er bij kunt komen, zoals die betonnen brug, of de bunkers met die geschutskoepels en het vogelkijkhuisje. Het straalt de sfeer uit van de jaren vijftig. Overal zijn poeltjes en staan oude vruchtbomen, je komt veel dieren tegen, sommige telkens op dezelfde plek. Door al dat soort dingen heeft het landschap hier iets mysterieus.”
“Ik probeer naar het landschap te kijken zonder er bij voorbaat een etiket op te plakken in de zin van mooi of lelijk, goed of niet goed. Dat is een methode die ik in mijn werk als projectleider bij Landschapsbeheer wel toepas, bij bewoners die te maken krijgen met veranderingen in het landschap rond hun dorp. Het idee is dat je op die manier het karakter van een landschap beter kunt vatten, de identiteit ervan kunt aangeven. Zoals dat het op sommige plekken veel waait en dat je die wind terug hoort in een bomenlaan. Mensen vinden het heel leuk om op die manier naar hun omgeving te kijken, dat zijn ze vaak niet gewend. Hier fiets ik altijd langs een populier, en ik ben erg gesteld geraakt op het geluid van de wind in de bladeren.”
“Van de plannen van Phanos weet ik alleen dat ze de brug willen ‘pimpen’ en aan de andere kant van de brug willen gaan bouwen. Maar dat stuk ken ik niet zo goed, dat ligt buiten mijn route. Ik vind het belangrijk dat die contrasten in stand blijven. Naast een goed toegankelijke zwemplas ook die halfverborgen en rommelige strandjes. Dit deel moet wel zijn ruigheid en weerbarstigheid behouden.”
Mirjam Koedoot
Mirjam Koedoot woont sinds 2007 in Elderveld en fietst bijna dagelijks tussen haar woning en het station door Meinerswijk. Ze is 32 jaar en verwacht in november haar eerste kind. |
|
| Bij laag water verschijnt tussen de kribben het strandje, één van de vele geschenken van de rivier aan de stad. |
|
|
|
|